Bu gün içimden seni sevmek gelmedi

Ne ellerin, ne gözlerin, ne yüzün.

Beyaz bir kağıt gibi geçti önümden anılar

Hiçbirinin okunmuyor  esamisi

Ne hüzne bulandı gençliğim

Ne dostlar sofrasında meze oldu zaman

Beni hayata bağlayan tek sevdan

Yokluğunu kavramaya başladıysa

İçimde ağır ağır ölüyorsun şuan

Söylerdi bir zamanlar şarkılar

Şiirler okurdu kaderimi

Ezberden öterdi teldeki kuşlar

Balkonlardan bir güvercin havalanırdı

Ta gökyüzene

Yani benliğine, yani özgürlüğüne

Seni sevdiğim zaman

Bir mum eşliğinde erirdi insan

Ve seni özlediğim zaman

Tesbih gibi çekerdim tüm acılarımı

Eyyubun sabrından başlardım söze

Yusufun kuyusundan aydınlığa çıkardım

Ve sevmek orada başlardı hayatı

En güzel tarafıydı beklide

Kör kuyulardan koşarcasına

Bir fırtına inerdi göğe ve buluta

Dar bir koridorun hemen ucunda

Bir diriliş destanı yazılırdı

Yaşamaya susayacak kadar cesur

Ölüme gidecek kadar sevdalı

Kaybetmek bir şehri gece yarısı

Ve uyandırmak istiyorum uykularını

Sen olmasan ne çıkar

Bir dilim ekmek, bir acı su

Aşk ile yeyip-içip doymak da güzel

Hayır! Bu gün alevlenmesin küller

Seni sevmek gelmiyor içimden

Düşler ayaklarıma kapansa da

Kolların kucak diye ağlasa da

Dizlere ağıtlar yakılsa da

Ve kapı orada

Çekip çıkıyorum dünyandan bu gece

Çıkıyorum sonsuzluğa.

fatih kara

Yine başladı geceyi yok etmeye yeni gün.Acımasızca büküyor boynunu.Gece farkettirmeden bitmiş meğer.Acılarım toprağa serilecek yine.Seni özleyişim bir gün daha artacak ne çıkar.Deli gibi esecek lodos kanadı kırılacak bir kuşun yine.

Penceremin perdesini aralıyor bir elim.Dışarda bir telaş.Rahmet bereketiyle gelecek birazdan.Bir parça deniz gözlerimin önünde suyunu çırpıyor bir çarşaf gibi.Gökyüzünde özgürlüğe giden bir yaralı kuş,şehrin en görkemli yerinde oturacak kimseye aldırış etmeden.

Önce uzaklardan gelen bir kızgınlık sesi.Yağmurun yaralı yüreğini hoplatıyor.Şehir tüm sessizliğiyle bekliyor bu anı.İlk damla toprağın kalbine,ikincisi küçük bir çocuğun masum yanağına ve üçüncüsü hayal ettiğim gözlerine.Bir esintiyle büyük bir coşkuyla atıyor kendini buluttan aşağıya.

Gidişin böyle görkemli bir eylenceyle kutlanıyor benim şehrimde.Elimden kayıveriyor araladığım perde.Kayıveriyor bir yaşam.Bir tiyatronun son perdesi kapanır gibi kapanıyor sevdanın perdesi; evimin en ücra köşesinde.

Gözlerim birazdan uykuya dalacak, bir kuşun yüreğine benzeyen korkuyla.Belki seni görürüm umuduyla rüyamda, bir heyecan başlayacak bende.Bir kuşun yaralı kanadı uçuracak beni hayal ülkesine.Uyandığımda yine gece, gecenin içinde sevdam, sevdamın üzerinde tarifsiz bir acı duruyor olacak.Ne kalktığımda yatağımdan sen gelmiş olacaksın, ne de acım bitmiş olacak.Daha da delirecek, eriyip gideceğim kendi gözlerimin önünde.

fatih kara

                        Bir acı uyku seyri bile unutturmuyor seni bana

Gökyüzünde parlarken yıldızlar, gitmeme kızıyorlardı.Uğultulu bir ses vardı havada.Bana ıslık çalıyordu rüzgar.Dile gelse kimbilir ne diyecekti.Gecenin efkarı oktan çıkmıştı artık.Rüzgar saçlarımı sürüklüyordu.Geri dönemezdim.Ömrümün en uzun yolculuğuna çıkmak üzereydim.Nereye gideceğim ve ne zaman varacağım meçhul.Ne arkama baktım nede içli içli ağladım giderken.Aşkın girdabı bu kadar mı sarhoş eder adamı.Sevda bu kadar mı yakar kanayan yarıyı.Bırakın şimdi gideyim.Çözün bu yalnızlık kelepçesini.Sevda mevsimi bitmeden gökkuşağından geçeyim.

fatih kara

 Senden aldığım ne varsa verine koyar giderim ..