Ben acılar denizinde boğulmuşum
İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını
Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını

Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime
Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını
Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle
Bütün gemiler söndürmüş ışıklarını

Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma
Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek
Baksana;herkes içime dökmüş artıklarını

Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa
Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse
Yılların içimde bıraktıklarını

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Bir akşam üstü kapını çaldım Sıcacık bir yatak, bir ışık aradım   Parladın denizde, içimde açtın Karanlık gecemde tek aydınlıktın   Sen yan, yan ki geçsin gemiler Nur olsun, umut olsun denizler   Işığın geldi durdu önümde Hüsran kalmaz artık gözlerim [...] devamını oku

Beni hülyalara salan, o geminin vardığı durakta sen olmalıydın.Kaybolmalıydı bütün karanlık sokaklar ve yanmalıydı tüm lambalar.Acı acı vurulmalıydı yalnızlık.   Böyle sessiz, böyle mutsuz mu inecektim güverteden.Koşmadan usus usul.Uykusuz gözlerimde [...] devamını oku